vrijdag 11 maart 2016

Mijn schoolervaring



Ik had in mijn vorige blogpost (klik hier) gezegd dat ik van havo naar een mbo opleiding ben gegaan en dat daar een heel lang verhaal achter zit. Ook zei ik dat ik er ooit nog wel over zou kunnen schrijven. Dat 'ooit' is wel wat sneller dan verwacht, want ik bedacht me dat er vast meer zijn die met hetzelfde probleem zitten en wie weet hebben sommige mensen er wat aan.




HAVO

Op de basisschool kreeg ik als uitslag dat ik havo kon gaan doen. Dus dat heb ik ook gedaan. Drie jaar lang ging het goed. Goede cijfers, maar je zag wel dat het steeds lager werd. Toen kwam de vierde klas en toen ging het mis. Dat jaar kregen we voor het eerst toetsweken. Ik had verhalen gehoord dat het heel pittig zou zijn en dat je goed moest leren en ruim van te voren moest beginnen. Ik ben een gemotiveerde leerling en ik werd snel bang gepraat, dus wat deed ik; ik ging veel te veel doen aan school. Heel vaak laat in de avond nog steeds bezig met school, waardoor ik laat ging slapen en ik moe was op school. Daardoor kwam ik in een soort "vicieuze cirkel" terecht.

Op een gegeven moment had ik het niet meer en ben ik naar mijn moeder gegaan. Zij vond dat ik met mijn mentor moest gaan praten en dat heb ik ook gedaan. Mijn mentor heeft mij toen doorverwezen naar een andere docente die in dat soort dingen is gespecialiseerd. Met haar heb ik heel erg veel gesprekjes gehad en dat heeft me wel heel erg geholpen. In die gesprekjes vertelde ik haar wat me dwars zat, waar ik bang voor ben als ik mijn huiswerk bijvoorbeeld niet af heb, hoe mijn toetsen gingen en nog veel meer. Zij schrok heel erg van hoeveel ik bezig was met school. Ze vertelde me dat ik tegen een burn-out aanzat en dat het goed was dat ik om hulp had gevraagd. Ik kreeg dan ook een verbod op huiswerk maken en leren. Ja, ik weet wat je denkt. Dat is toch super fijn? Nou, nee. Ik was zo ontzettend bang dat leraren boos op mij zouden worden (terwijl de leraren van het verbod af wisten) en dat ik zou falen. Het voelde ook zo raar om ineens niks meer te hoeven doen. Het klopte op een of andere manier niet. Maar uiteindelijk werd ik er rustiger van en ging het een stuk beter met mij.

Ik had de eerste toetsweek al gehad, toen ik nog in mijn 'heel veel leren' periode zat. Daar had ik allemaal onvoldoendes gehaald, puur omdat ik gewoon veel te veel deed en zo moe was. Maar ondanks dat ging ik super positief de tweede toetsweek in, ook omdat ik al die gesprekjes had gehad. Ik begon weer met leren en moest om 21:00 verplicht stoppen. Was het dan nog niet klaar, jammer. Dus ik had een langere nachtrust en daardoor voelde ik me ook wat beter. Maar de tweede toetsweek ging niet veel beter. Ik had over bijna alle toetsen een goed gevoel, maar dat was helaas niet terug te zien in de cijfers.

Ik ging toen in gesprek met de vrouw waar ik altijd mee praatte en de decaan. We hadden het over blijven zitten of naar het mbo. Ik wilde eerst heel graag blijven zitten, omdat ik de havo af wilde maken. Ik wilde niet falen. Ik was in mijn hoofd niet het meisje dat zou blijven zitten of zou afstromen. Dus vanaf toen hadden we besloten dat ik zou blijven zitten. We zaten toen op de helft van het schooljaar en het laatste halfjaar hoefde ik alleen maar bij de lessen aanwezig te zijn (leerplicht) en alleen Nederlands en rekenen bij te houden (omdat ik dat op het mbo ook heb).

Na een tijdje al die rust te hebben begon ik heel goed na te denken. Wil ik al die stress nog een keer? Ik heb mijn best heel erg gedaan, dus daar lag het niet aan. Ik wilde het niet meer. Alles weer opnieuw doen en wat als dat weer precies hetzelfde ging? Dus ik ging opnieuw in gesprek met de decaan en zij vond het zonde als ik nu op zou geven. Ik heb daar uiteindelijk huilend in het kamertje gezeten, omdat ik het echt niet meer wilde. Dat heeft geholpen, want ze schrokken er wel van hoe erg ik er mee zat.

Ik ben nog geen week later met mijn moeder naar open dagen geweest en gekeken bij allerlei opleidingen. Toen kwam er uit dat ik graag met kinderen wil werken. Fotografie vind ik ook ontzettend leuk, maar dat kan ik nog als hobby blijven doen. Ik heb me toen ingeschreven voor een meeloopdag op de opleiding die ik nu volg (Pedagogisch medewerker & Onderwijsassistent). Dat beviel me ontzettend goed een voor 1 april had ik me ingeschreven. Er viel een last van mijn schouders.

MBO

Ik zit nu inmiddels al iets langer dan een halfjaar op de opleiding en ik heb nog steeds geen spijt. Ik heb het ontzettend naar mijn zin en het is echt iets voor mij. Ik heb nu al een hele lap tekst getypt, dus ik kan denk ik beter een andere keer over mijn opleiding schrijven. Hou mijn blog zeker in de gaten!

Bedankt voor het lezen en ik hoop dat er mensen zijn die er wat aan hebben gehad. En anders is dit weer een stukje kennis over mij, haha! Tegen de mensen hetzelfde probleem hebben als ik had, luister naar je hart en naar wat goed voelt. Laat anderen niet voor je beslissen, want ik ben achteraf ook heel erg blij met de keuze die ik zelf heb gemaakt.

Liefs!



Geen opmerkingen

Een reactie plaatsen

© GEJANNA
Maira Gall